Eksperci ścierają się w sprawie przyszłości regulacji rynków predykcyjnych
Krajobraz regulacyjny dla rynków predykcyjnych jest obecnie polem bitwy idei. Główny konflikt został wyraźnie zarysowany w tym miesiącu wraz z publikacją dwóch wpływowych opracowań. Ten nowy dialog stawia nowatorskie ramy regulacyjne przeciwko dekadom ugruntowanej praktyki w branży zakładów sportowych, kwestionując same podstawy nadzoru nad tymi kontrowersyjnymi giełdami.
Z jednej strony, Elie Mishory, który ma doświadczenie zarówno na rynku predykcyjnym Kalshi, jak i w organach regulacyjnych, takich jak CFTC i SEC, przedstawił nową taksonomię informacji. Z drugiej strony, doświadczony dyrektor zakładów sportowych, Jon Russell, twierdzi, że jest to po prostu wymyślanie koła na nowo, ignorując solidne zabezpieczenia przed wykorzystaniem informacji poufnych oraz systemy wykrywania już udoskonalone w zakładach sportowych. Ta debata jest kluczowa dla przyszłości integralności wydarzeń na tych rynkach.
Propozycja Mishory'ego: Nowe ramy dla informacji
Elie Mishory zapoczątkował dyskusję swoją roboczą publikacją „Asymetria informacji i integralność wydarzeń na rynkach predykcyjnych: Ramy dla CFTC”. Argumentuje, że termin „istotne informacje niepubliczne” jest zbyt szeroki i że organy regulacyjne powinny zamiast tego skupić się na naturze samej informacji. Jego ramy nie dotyczą tego, czy asymetria informacji istnieje, ale jaki rodzaj jest akceptowalny, a jaki jest nadużyciem.
Mishory sugeruje podział przewag informacyjnych na cztery odrębne kategorie, z których każda wymaga innego podejścia regulacyjnego. Ta szczegółowa klasyfikacja ma na celu stworzenie jaśniejszych zasad dla rosnącej dyskusji wokół rynków predykcyjnych CFTC.
Proponowane kategorie informacji Mishory'ego
| Typ Informacji | Definicja | Proponowane Działanie Regulacyjne |
|---|---|---|
| Skradzione lub Nielegalne | Informacje niepubliczne, które zostały skradzione lub wykorzystane niezgodnie z prawem. | Wyraźnie zabronione. Mishory stwierdza, że zezwolenie na to nagradza przestępczość i podważa integralność rynku. |
| Oparte na Umiejętnościach | Informacje zebrane dzięki własnym legalnym badaniom, analizom i syntezie tradera. | Wyraźnie dozwolone. Nagradza to osobisty wysiłek i umiejętności tradera. |
| Niepubliczne od Stron Trzecich | Informacje uzyskane pośrednio lub poprzez relacje związane z wydarzeniem. | Dozwolone, ale z ujawnieniami na poziomie rynku. Giełdy muszą ostrzegać traderów, że niektórzy uczestnicy mogą mieć taką przewagę. |
| Niepubliczne Własne | Informacje znane bezpośrednio uczestnikowi bazowego wydarzenia. | Ogólnie dozwolone. Mishory porównuje to do handlu akcjami własnej firmy przez kadrę kierowniczą, co jest standardową cechą rynków finansowych. |
Co istotne, Mishory oddziela te kwestie informacyjne od faktycznej manipulacji wydarzeniami. Argumentuje, że osoby, które mogą bezpośrednio wpływać na wydarzenie, takie jak zawodnicy, trenerzy czy sędziowie, stwarzają innego rodzaju ryzyko. Ci aktorzy powinni podlegać „zakazom opartym na osobie”, aby uniemożliwić im handel na wydarzeniach, które mogą kontrolować, niezależnie od tego, co wiedzą.
Replikowanie Russella: Taksonomia to nie detekcja
W odpowiedzi, wieloletni dyrektor ds. zakładów sportowych, Jon Russell, opublikował artykuł zatytułowany „Od taksonomii do wykrywania”. Russell zgadza się z kategoriami Mishory'ego, ale argumentuje, że ramy są niekompletne. Skutecznie opisują, czego powinni szukać regulatorzy, ale nie dostarczają wskazówek, jak to znaleźć.
„Taksonomia mówi, czego szukasz. Nie mówi ci, jak to znaleźć” – stwierdził Russell. Podkreśla, że systemy nadzoru nie mogą bezpośrednio obserwować, czy informacja jest niepubliczna; ten status musi być wnioskowany z zachowania rynku, co jest niedoskonałym procesem.
Russell zauważa, że informacje mogą „przeciekać” na rynki z wielu ukrytych źródeł. Na przykład, pracownik teleturnieju i pracownik zewnętrznej firmy telefonicznej mogą mieć informacje poufne na temat wyników eliminacji. System wykrywania widzi jedynie nietypowe wzorce handlowe, co sprawia, że niezwykle trudno jest połączyć transakcje z ich źródłem bez solidnej infrastruktury śledczej.
Rynki predykcyjne a zakłady sportowe: Wymyślanie koła na nowo?
Sedno argumentacji Russella polega na tym, że debata na temat rynków predykcyjnych a zakładów sportowych ignoruje historię. Twierdzi on, że regulowana branża zakładów sportowych spędziła ostatnie 20 lat na budowaniu dokładnie tej infrastruktury wykrywania i egzekwowania, której obecnie brakuje rynkom predykcyjnym. Obejmuje to strumienie danych, systemy alertów, umowy o wymianie informacji z właścicielami wydarzeń oraz ugruntowane protokoły dochodzeniowe.
Ten ugruntowany system jest, jak to ujął Russell, „niemal całkowicie nieobecny w obecnej debacie politycznej dotyczącej rynków predykcyjnych”. Rodzi to poważne pytania dotyczące CFTC, która rozpoczyna nowy proces tworzenia przepisów dla rynków predykcyjnych. Z jedynym urzędującym komisarzem Michaelem Selgiem kierującym tym procesem i agencją borykającą się z niedoborami kadrowymi, jej zdolność do właściwego nadzorowania rynków obejmujących finanse, politykę i sport jest poddana szczegółowej analizie.
Cała dyskusja sugeruje, że choć rynki predykcyjne prezentują się jako nowe narzędzie finansowe, mogą po prostu powtarzać te same wyzwania związane z integralnością, które zakłady sportowe rozwiązywały już przez dziesięciolecia. Dalsza droga dla regulacji rynków predykcyjnych będzie zależała od tego, czy regulatorzy zbudują coś od podstaw, czy też skorzystają z ciężko zdobytego doświadczenia pokrewnej branży.
